Jaap Huibers verzorgt wekelijks een column in het programma M Magazine op Radio M Utrecht op zondagochtend rond de klok van 11.30 uur. Deze column heeft altijd betrekking op het thema gezondheid.

01-01-2012 - Veel heil en zegen voor het nieuwe jaar

Goedemorgen luisteraars,

En als ik dan, als klein jochie op 1 januari naar mijn grootvader en grootmoeder ging om nieuwjaar te zeggen, drukte mijn vader me op het hart:….en je denkt er aan hè, geen gelukkig nieuwjaar geklepper. Nou, wat behoor je dan te zeggen? En braaf dreunde ik op: Veel heil en zegen in het nieuwe jaar. Goedzo jongen, sprak mijn vader dan tevreden. Ga nu maar snel en eet niet te veel oliebollen, want die van oma zijn veuls te vet voor jouw kleine maag…

Heel veel later in de tijd realiseerde ik me, dat die ouderwetse manier van nieuwjaar wensen, dat ‘veel heil en zegen’, eigenlijk best wel heel waardevol en misschien wel inhoudsvoller was, dan het tegenwoordig zo gepraktiseerde Gelukkig Nieuwjaar, of zoiets als “maak er iets van’ zeggen. De kern van die oude manier van zeggen zit in het woordje ’heil’. Elkaar veel heil wensen. Heil is een heel oud woord. De letter ‘i’ in heil is eigenlijk een verlenging van de daarvoorstaande klinker. Je ziet dat bijvoorbeeld ook in de plaatsnaam Oisterwijk. Oisterwijk spreek je uit als Oosterwijk, dus met dubbel ‘o’. In het oud Nederlands werden de letter e en i ook gebruikt als verlenging van de klinker. Heil, ja, die ‘i’ in dat woord kun je dus ook zien als een verdubbelen van de voorgaande letter ‘e’. Dus wat zeg je dan: ik wens je veel ‘heel’ en zegen in het nieuwe jaar. En nu kunnen we een logisch rijtje maken: Heil, heel, helen, heel-zijn, en dan, als consequenties: gezondheid en genezen.

Om nu maar direct met de deur in huis te vallen: in deze tijd heeft gezondheid, genezen, kortom, het terrein van de reguliere gezondheidszorg weinig of niets meer te maken met helen, mat dat unieke, oorspronkelijke ‘heel’ kunnen zijn. De moderne medische wetenschap is versnipperd in tal van specialismen die ieder, dikwijls met oogkleppen op, hun eigen ding doen. Heel-zijn bevorderen en nastreven, dat kennen eigentijdse artsen eigenlijk niet meer. Ze kijken niet meer naar ‘heel-de-mens’. Nee, er worden heel gemakkelijk symptoombestrijders gegeven en soms schrijft de ene arts dit voor en de andere weer dat en weten ze soms van elkaar nier wat ze aan dezelfde patiënt voorschrijven, zoals ik wel eens van apothekers verneem. Goed dat er apothekersassistenten zijn, want met name die assistenten in de apotheek houden dit soort zaken prima in het snotje.

Aankomend jaar hoop ik u weer iedere zondagmorgen iets te kunnen vertellen over dat heel-willen-zijn. Vandaag maar actueel van wal steken. De aankomende weken zijn er weer tal van mensen die met angst en onrust in hun ziel naar de huisarts stappen omdat ze last hebben van hartoverslagen. Dat gebeurt ieder jaar in die eerste week van januari. Sommige artsen schrijven dan direct en heel gemakkelijk een zogenaamde bètablokker voor. En dat is nu zo’n voorbeeld van niet naar het geheel, de samenhang, het volledig functioneren van het lichaam kijken. Want wat is meestal het geval? Met kerst en voor met oud- en nieuw wordt er stevig gegeten: olieballen, vette salades, en niet te vergeten de alleraardige wijn en champagneconsumptie….nou ja, dat moet ook stromen. Er wordt dus een gigantisch beroep gedaan op het functioneren van de gal. Als die gal dat even niet aankan, er teveel wordt gevraagd, dan wisten artsen in vroeger tijd, dat het hart daarop reageert. Snellere hartslag en vooral hartoverslagen (zgn. extrasystolen).

Therapie, dus denkend vanuit dat heel-zijn: even een weekje tinctuur gebruiken van paardebloem en meidoor, of wel Taraxacum/Crataegus compositie, drie of vier maal daags te gebruiken en alles is weer snel op orden. Paardebloem zet de gal aan op een heel natuurlijke wijze en het reinigt de lever. Meidoorn versterkt de hartspier en de doorbloeding van het hart. Vandaar. Voor het nieuwe jaar heb ik twee wensen:
Eerste, dat de vereniging tegen de kwakzalverij zich nu eindelijk ook eens gaat richten op de verwijtbare fouten in het reguliere medische circuit, want daar blijkt ook ‘gekwakzalverd’ te worden. Ten tweede, ik wens u, uit mijn hart, zeer veel heil en zegen voor dit komend jaar.

Luisteraars, graag weer tot de volgende week.
© 2012, Jaap Huibers, Amerongen.