Jaap Huibers verzorgt wekelijks een column in het programma M Magazine op Radio M Utrecht op zondagochtend rond de klok van 11.30 uur. Deze column heeft altijd betrekking op het thema gezondheid.

Goedemorgen luisteraars,

Vandaag ga ik proberen u iets uit te leggen wat best een beetje ingewikkeld is, maar toch eenvoudig gemaakt kan worden. Het gaat over de zuurgraad van ons bloed. Ten aanzien van onze gezondheid, ons welbevinden, ja, het normaal functioneren van onze stofwisselingsprocessen, speelt die zuurgraad een uiterst belangrijke rol. De zuurgraad wordt uitgedrukt met de term/afkorting pH. pH 7 is neutraal. Hoe lager het getal, hoe zuurder en hoe hoger, hoe basischer, of ook wel alkalischer genoemd. De pH van ons bloed heeft uiterst weinig speling. Die moet zich bevinden tussen pH 7,35 en 7, 45. Zodra de pH daar onder of boeven komt, ontstaat direct gedonder in het lichamelijk functioneren. Medisch/biochemisch bezien spraak je over het zogenoemde ‘zuur-base-evenwicht’. Met name onze nieren, onze longen en ook wel de lever, bewaken het zuur-base-evenwicht heel alert. Ons bloed en celmilieu moet een heel klein beetje basisch, of wel alkalisch zijn en zeker niet zuur, zeg maar, onder de pH 7. Hoe regelt ons lichaam nu die juiste, dus gezonde zuurgraad van ons bloed? Daar spelen vier mineralen een belangrijke rol, alsook een apart ander stofje.De mineralen magnesium, calcium, natrium en kalium spelen met elkaar een uniek spel. Als het bloed dreigt te verzuren, wordt er direct wat extra calcium en magnesium uit de kast gehaald om de pH weer te neutraliseren. De nieren zijn daar echt geniaal in, want die bewaken en regelen de mineraalhuishouding tot op de millimeter. Maar ook dat aparte, andere stofje, te weten, natrium bicarbonaat (vroeger ook wel zuiveringszout genoemd), en stof die de alvleesklier met zijn sap afscheid, kan veel verzuring compenseren.

Maar nu eerst de vraag: wat kan er de oorzaak van zijn, dat die zuurgraad van het bloed uit balans raakt? Dat kan o.a. met twee oorzaken te maken hebben. Voeding en psychische processen, zeg maar stress en heftige emoties. Vandaag iets over het voedingsaspect. Het eten van veel vlees, ja, eiwitrijk voedsel, als ook het tegenwoordig zo wanstaltig suiker-eet-gedrag, kan een sterk verzurend effect hebben. Omdat het bloed, kost wat het kost, een juiste zuurgraad moet hebben, kan dat teveel aan zuren uit het voedsel, opgeslagen worden in de weefsels. En dat kun je op den duur gaan merken. Spieren, gewrichtskapsels en zelfs de huid kunnen hun gezonde hoedanigheid verliezen. Bij verzuring kunnen de spieren erg stijf worden en zelfs totaal verkrampen. Kijk bijvoorbeeld maar naar dat idiote marathonlopen. Op het eind van de rit lijden veel lopers aan een gigantische verzuring van de spieren, met alle pijnlijke kramp van dien. Ook alcohol kan het bloed en daarop volgens de rest van het lichaam heel erg verzuren.

En nu komen we bij dat machtig interessante stofje, namelijk, het reeds genoemde natrium bicarbonaat. Vroeger werd dat dus ook wel zuiveringszout genoemd en het werd wel ingenomen als er de avond daarvoor veel te veel gezopen was. Natrium bicarbonaat werd reeds voor de Tweede Wereldoorlog uitgebreid beschreven en toegepast door de Franse arts dr. O.Dubois. Hij schreef zijn patiënten regelmatig ontzuringskuren voor, met name bij mensen met spier en gewrichtsproblemen van het jichtachtige karakter. Natriumbicarbonaat kan namelijk heel snel het te veel aan zuren in bloed en weefsels compenseren, neutraliseren. Tegenwoordig zijn er nog steeds Natriumbicarbonaat capsules van 500 mg in de apotheek te koop. Mensen met genoemde verzuringklachten kunnen baat hebben bij een ontzuringskuurtje van bijvoorbeeld een week een maaldaags een capsule Natriumbicarbonaat 500 mg. Let wel: natriumbicarbonaat nooit samen gebruiken met alcohol, frisdrank of koolzuurbevattende dranken. Ook nooit samen gebruiken met middelen tegen schimmelinfecties. De ontlasting kan wat donkerder kleuren en u kunt na het gebruik ervan wat opboeren, omdat er een klein beetje koolzuurgas in de maag ontstaat. Zeker in deze tijd kan een weekje ‘ontzuren’ een weldaad voor je lichaam zijn.

Graag weer tot volgende week. Dan volgt deel 2 van het ontzuringsverhaal.
© 2012 Jaap Huibers Amerongen.