Jaap Huibers verzorgt wekelijks een column in het programma M Magazine op Radio M Utrecht op zondagochtend rond de klok van 11.30 uur. Deze column heeft altijd betrekking op het thema gezondheid.

Goedemorgen luisteraars,

Vorige week heb ik iets verteld over het belang van de juiste zuurgraad in het lichaam. Dat wordt aangeduid met de term: zuur-base-evenwicht. We zagen dat voeding, met name veel te eiwitrijk en suikerrijk voedsel een bedreiging kan vormen voor het bewaren van dat juiste zuur-base-evenwicht. Ook kan alcohol en te heftig sporten sterk zuurvormende effecten hebben. Ik noemde een heel oude manier om te ontzuren, namelijk, de methode van de Franse arts dr. O. Dubois, die zijn patiënten het gebruik van natriumbicarbonaat adviseerde (vroeger ook wel zuiveringszout genoemd). Vandaag iets over die andere oorzaak van verzuring: de psychische toestanden, zoals angst, stress, zeer heftige emoties en langdurig overmatig gespannen zijn. Stress en heftige emoties kunnen er, als ze langdurig aanwezig zijn, de zuurgraad, dus de pH , van het bloed negatief beïnvloeden. Het bloed wordt te zuur. En wat doet het lichaam om zo’n gevaar te keren?Jawel,de grote bewakers van het zgn. zuur-base-evenwicht, de nieren, gaan direct overuren draaien. Kortom. Je gaat veel plassen, want met de urine kan het zurenoverschot enigszins geëlimineerd worden. Mensen die altijd wel even een plasje moeten doen, zonder dat daar, vanuit het eet- en drinkgedrag directe aanleiding toe bestaat, zijn dikwijls – in zichzelf – gespannen. Vanwege die permanent aanwezige spanning in zichzelf, verzuurt het bloed een beetje. De nieren proberen dat te herstellen door wat extra ‘plasactiviteit’ te realiseren, waardoor de pH zich kan herstellen.

Als de stress echter veel heftiger is, de angst bijna basaal bezit van je heeft genomen, kortom, je leeft eigenlijk nooit meer echt ontspannen, dan redden de nieren het niet en komen de longen te hulp. Dan treedt een machtig interessant werkingsmechanisme op: je gaat hyperventileren. Over hyperventileren is al ontstellend veel geschreven en gezegd, maar nog steeds heb ik de indruk, dat ook de medische wetenschap het verschijnsel hyperventileren niet echt begrijpt. Ik ga het uitleggen. Hyperventileren is een soort overactiviteit van de longen. Je ademt dan te snel en te diep. Waarom is dat zo? Omdat de zuurgraad van het bloed mede bepaald wordt door de aanwezigheid van CO2, koolzuurgas. Als het bloed te zuur wordt, kunnen de longen dat teveel aan CO2, dat koolzuurgas, uitventileren, ja, met de uitademing vindt dat plaats. Want, zoals we weten, je ademt zuurstof in en CO2, koolzuurgas uit. Door te gaan hyperventileren ben je in feite bezig je bloed te ontzuren. Maar, en dat is het addertje onder de grasmat, je ademt daarna ook weer heel veel in, dus krijg je een gigantische schuif zuurstof binnen. En dat verzuurt ook weer sterk. Dus wat bedacht onze lieve heer, toen hij Adam, na het eten van de appel van Eva zag gaan hyperventileren, omdat hij toch wel wat angstig werd? Ik moet iets inbouwen, waardoor de CO@, het koolzuurgas er wel uit kan en de zuurstof die daarna weer te heftig binnenkomt, niet helemaal opgenomen wordt. En aldus geschiedde. Ten gevolge van een heel geraffineerd fysiologische trucje, wordt de opname van zuurstof tijdens het hyperventileren een beetje geblokkeerd. Gevolg: alle klachten die we t.g.v. hyperventileren vertonen, zoals, pijn op de borst die doet denken aan een hartaanval, spiermoeheid, duizeligheid, kortom alle verschijnsel die optreden bij zuurstof te kort. Hyperventilatie is dus niet de oorzaak van de verzuring, maar probeert deze te compenseren, met alle ellende verschijnselen van dien. Remedie? Probeer je stress en spanning goed te analyseren en beheersbaar te maken. Maar ook: probeer er aan te werken, dat het niet tot zo’n al te sterke verzuringtoestaand komt. Ook in dit geval kan een ontzuringskuurtje soms wonderen verrichten. Dus ook weer proberen, dat gebruik van Natriumbicarbonaat (zuiveringszout) als de hyperventilatie dreigt, of reeds heeft toegeslagen. In dat geval kan kortdurend, tijdelijk, zelfs twee maal daags een capsule van 500 mg gebruikt worden. De rest van de aanwijzingen en waarschuwing kunt u lezen in deel 1 (Column van 29-1-2012).

Toch wel een woest interessant bouwwerk, dat menselijk lichaam. Zeker de moeite waard om naar de meest natuurlijke benaderingen en oplossingen van problemen te blijven zoeken. Graag weer tot de volgende week.

© 2012, Jaap Huibers, Amerongen.