 |
|
|
| Biografie Jaap Huibers
 Jaap Huibers (1944) studeerde orgel, koordirectie en schoolmuziek aan het Utr.Conservatorium. Tijdens deze studie groeide een bijzondere belangstelling voor bio-chemie, natuurgeneeskunde en voeding. Hij volgde opleidingen in Duitsland en Zwitserland, en richtte 31 jaar geleden zijn praktijk voor natuurgeneeskunde op. Hij schreef 72 boeken, waarvan er velen zijn vertaald en ruim 1 miljoen zijn verkocht. Daarnaast schreef hij honderden artikelen voor (vak)tijdschriften. Huibers woont op de Hof in Amerongen, waar hij een unieke onderzoekstuin heeft voor geneeskruiden.
Sinds 1964 is hij organist van de Doopsgezinde Gemeente te Utrecht en gedurende de afgelopen 19 jaar verzorgt hij een column op Radio M Utrecht. | | |
| | |
|
| Archief |  |
Alle artikelen van deze programmapagina kunt u hier raadplegen in het overzicht.
Een actueel overzicht in uw RSS-reader lezen? Klik dan op het RSS-logo voor de link. | |
| |
|
|
|
Column 29 augustus 2010 – Taal en gezondheid – maak van je hart geen moordkuil
Goedemorgen luisteraars,
Om nu maar eens een gigantische open deur in te trappen: een mens is een uiterst merkwaardig wezen. Iedere willekeurige poes is dikwijls eenvoudiger te begrijpen dan het gedrag van je buurvrouw. Dieren, met name die dieren die zelf hun voedsel bijeen garen, dus de in het wild levende dieren en niet de dieren die moeten lijden onder de blikvoedingsneurose die ze tgv. menselijke frustraties moeten ondergaan, zijn meestal vele keren gezonder dan de vertegenwoordigers van de menselijke soort. Het meest karakteristieke verschil tussen mens en dier is het verschil in communicatie. Een dier communiceert met een soortgenoot op een wijze die we nog nauwelijks kennen. Mensen hebben de taal gekregen om te communiceren. Er bestaan vele vormen van taal: de taal met woorden, gebarentaal, taal via de ogen, enz. meestal bevat de taal die we gebruiken een soort geheime code, met name de gebaren en de ogentaal. Twee intens verliefde mensen kunnen via een voor de ander onbegrijpelijke taal iets naar elkaar uizenden, helemaal in code. De ander bezit dan de mogelijkheid om die gecodeerde signalen te decoderen.
| |
|
|
Column 22 augustus 2010 – Moederkoorn: een kwaaie rakker met grote geneeskracht
Goedemorgen luisteraars,
Vandaag ga ik u iets vertellen over een uiterst giftige schimmel die vroeger bijna uitsluitend groeide op de rogge-aren: het moederkoorn, of in het Latijn: het Secale Cornutum. Moederkoorn is een purperrode schimmel die in de aren van rogge parasiteert. Deze schimmel speelt al vele eeuwen een belangrijke rol in de geneeskunde. Hippocrates, de beroemde Griekse geneesheer, kende de werking van Moederkoorn als abortivum en hij gebruikte het middel om de baarmoeder te reinigen, vergelijkbaar met hetgeen we nu een curetage noemen. Ook de Chinezen hebben Moederkoorn, al ver voor onze jaartelling in de verloskunde gebruikt. Berucht zijn de vergiftigingsgevallen ten gevolge van het eten van roggebrood dat besmet was met deze schimmel. In het jaar 922 heerste in Frankrijk en Spanje een ware vergiftigingsepidemie. Naar schatting stierven meer dan 40.000 mensen ten gevolge van het eten van besmet roggebrood. De laatste echte moederkoornvergiftigingsepidemie was in 1736 in Hannover. Moederkoorn bevat een zeer giftig alkaloide. Vorige week heb ik iets verteld over de werking van die alkaloiden.
|
| 
|
| Column 15 augustus 2010 – Mierikswortel: tandvleesontsteking en te zwaar tafelen
Goedemorgen luisteraars,
Vorige week vertelde ik over de Oost Indische Kers. Een plant, alhoewel op geen enkele manier familie, maar toch sterk verwant aan enkele leden uit de grote familie der kruisbloemigen. Vandaag borduur ik daar nog wat verder op voort. O.I.Kers bevat veel vitamine C alsook die voor therapeutische doeleinde zo belangrijke stof mosterdglycosiden. Vitamine C en mosterdglycosiden komen ook in hoge gehalten voor in de mierikswortel en het lepelblad. Lepelblad, in het latijn: Cochlearia officinalis, blijkt van grote betekenis geweest te zijn ten tijde van de VOC, de verenigde Oost Indische Compagnie. Gedurende de eerste helft van de 17e eeuw, de tijd waarin de VOC haar glorietijd beleefde, was er nog geen Suezkanaal. De schepen van de VOC moesten om de Kaap varen en waren niet zelden 8 maanden onderweg van Amsterdam naar het verre Oost Indie, waar rijke koopwaar gehaald moest worden. Aan boord van die schepen heerste dikwijls vreselijke misstanden, zeker waar het voeding betreft. Vers fruit en verse groenten was niet aanwezig. Men leefde van ingezouten vlees, groenten en brood. Om de ontberingen te kunnen doorstaan was er altijd wel een potteke bier of een vat gevuld met goede wijn aan boord. Wijn werd immers vele eeuwen beschouwd als een panacee, een geneesmiddel tegen eigenlijk alle kwalen en lichamelijke ellende.
| |
|
|
Column 8 augustus 2010 – Oost Indische Kers en vitamine C
Goedemorgen luisteraars,
Op dit moment is er nog volop gelegenheid om van de zegenrijke eigenschappen van de Oost Indische Kers te mogen genieten. Het is een schitterende plant met schildvormige groene bladeren en prachtige oranje/rode bloemen. De Latijnse naam is Tropaeolum majus. Daar kom ik zo dadelijk op terug. De Oost Indische Kers komt niet, zoals de naam doet vermoeden, uit Indonesie, ons voormalig Oost Indie, alswel uit Zuid Amerika en met name Peru. Rond 1570 is de Oost Indische Kers meegebracht uit Peru en deed haar intrede in de tuinen van Europa. Al spoedig ontdekte men de zeer waardevolle eigenschappen van deze plant. De zeevaarders van weleer, die de plant uit Peru hadden meegebracht, wisten van de Indianen, dat de plant een uitstekend middel was tegen wondinfectie. Als een insektenbeet of een verwondinkje neigt te gaan ontsteken is drie keer daags een vers blad van de O.I.Kers, daarop gelegd en afgedekt met een gaasverbandje een weliswaar heel primitief maar o zo effectief geneesmiddel.
| |
|
|
Column 1 augustus 2010 – Het belang van de stilte. Rust als geneesmiddel.
Goedemorgen luisteraars,
En weer, voor de zoveelste keer, wil ik uw aandacht vragen voor de zeer ongezonde en kwalijke kanten van geluidsoverlast. Om op een normale en gezonde wijze in slaap te kunnen komen, is enige, ja misschien wel heel erge stilte vereist. In deze, onze tijd, is de wereld vol van geluiden. Sinds de vliegbasis Soesterberg is opgeheven, is er boven de provincie Utrecht een luchtcooridor voor de Schiphol-opstijg-vliegtuigen. Een beetje afhankelijk van de windrichting en dien ten gevolge gekozen startbanen, kun je om half vijf ‘s morgens al vliegtuig-straal-motoren-zenuw geluid vernemen. In de oude dorpskernen scheuren mensen als gekken door de bebouwde kom. In Amerongen is het soms vreselijk, want in de Drostestraat en Nederstraat, twee unieke oude dorpsstraten, wordt gescheurd als een idioot. Ondanks het 30km gebod. Controle daarop? Nee dus.
|
|
|
| Column voor 25 juli 2010 – Energieuitwisseling en gezondheid
Goedemorgen luisteraars,
Steeds meer komen we er achter, ook in wetenschappelijke kringen, dat alle levensprocessen eigenlijk gebaseerd zijn op ontelbare vormen van energie-uitwisselingen. Het aardigste voorbeeld hiervan is de invloed van de zon op de psychische toestand van een mens. Als de herfst weer begonnen is en het aantal uren zon drastisch afneemt vanwege de steeds lagere stand van de zon aan de hemel, kunnen mensen daar nogal depressief onder worden. Al enige jaren is gebleken dat in zo’n geval licht-therapie uiterst effectief is. Licht kun je niet eten of drinken, kortom, het is geen stofje zoals een medicijn. Toch bezit licht een bepaalde energie die tal van biologische processen kan activeren. Zonder licht geen leven. Uit onderzoek van de Duitse hoogleraar Prof. Popp, blijkt dat bijv. groenten en fuit (onze belangrijkste voedingsstoffen) ook licht uitzenden. Dit worden de z.g.n. biofotonen genoemd. Biofotonen blijken vergelijkbaar met laser-licht. Het verschil tussen gewoon licht uit een gloeilamp en laser licht is o.a. dat laser-licht een veel hogere graad van georganiseerd zijn bezit. Het dringt heel veel dieper door in bijv. weefsels en organen.
| |
|
|
Column voor 18 juli 2010 – Akkerpaardestaart (2) en ons afweersysteem
Goedemorgen luisteraars,
Vorige week vertelde ik over de akkerpaardestaart, de Equisetum arvense. Een kruid dat veel organisch, dus biologisch opneembaar kiezelzuur, ofwel, silicium bevat. Ik heb uitgelegd dat kiezel, silicium en kalk als het ware elkaars tegendelen, elkaars tegenstellingen zijn. Kalk bevindt zich vooral binnen in de mens, in het beenderstelsel. Kiezelzuur is vooral aanwezig aan de buitenkant, de zintuigorganen, zoals de ogen, trommelvlies van het oor en de huid. In vroeger tijd werd de akkerpaardestaart, de equisetum aangewend bij long tbc. Dat biologisch beschikabare kiezelzuur in de akkerpaardestaart versterkt het weefsel van de longblaasjes. Maar er is meer te zeggen over deze oerplant. Ja, de equisetum is letterlijk een oerplant. Ze behoort tot de oudste, op aarde aanwezige planten. Bezien vanuit de evolutie ontstonden eerst de paardestaarten, de equisetumsoorten. Daarna de varens en pas later de planten die bloemen kunnen vormen, de zaaddragende planten.
| |
|
|
Column voor 11 juli 2010 - De akkerpaardestaart (1) – de zintuigorganen en de longen
Goedemorgen luisteraars,
Eén van de oudste planten op aarde is de paardestaart, de Equisetum. Boeren in de tuinbouw en akkerbouw hebben een hekel aan dit prachtige geneeskruid. Via een diep gelegen ondergronds wortelstelsel vermeerdert de akkerpaardestaart zich namelijk als een echt onkruid. De akkerpaardestaart bevat van alle planten op aarde het hoogste gehalte aan silicium, aan kiezelzuur. Kiezelzuur, ik heb daar al eens eerder aandacht aan besteed, vind je bij bakken vol op het strand: het gewone strandzand. Als je een hapje zand neemt, nou ja, dat is niet aan te bevelen maar stel dat, dan komt er niets van dat kiezelzuur in je bloed of je lichaamscellen. Het kiezelzuur in de zandkorrel is niet ingebed in een levensproces. Een chemicus zal zegen: kiezelzuur in de zandkorrel is anorganisch. Kiezelzuur in de paardestaart is echter organisch, dat wil zeggen, het kiezelzuur in de paardestaart is zodanig aanwezig, dat het biologisch beschikbaar is. Ofwel, dan kan het worden opgenomen in het lichaam. Kiezelzuur speelt in ons lichaam een belangrijke rol. Onze huid, de lens van het oog en het trommelvlies van het oor, bestaan voor een groot deel uit kiezelzuur, uit silicium.
|
|
|
| Column voor 4 juli 2010 - Vakantie vieren...
Goedemorgen luisteraars,
De vakantieperiode komt eraan. Misschien dicht bij huis, misschien op weg naar verre oorden, maar altijd is het heel verstandig om wat van die ‘eerste hulp huismiddeltjes’ bij de hand te hebben. Vandaag noem ik enkele van die beproefde huismiddeltjes. Misschien zinvol om pen en papier bij de hand te hebben. Daar gaan we… het eerste wat je aan narigheid kunt ervaren, is wagenziekte. Kinderen kunnen daar nogal beroerd van zijn. Helemaal wit weg trekken, overgeven en volledig uit hun doen zijn. Een prima middel is: Cocculus D6. Voor het vertrek wat korreltjes en tijdens de rit zonodig herhalen. Zelf deed ik het anders. Mijn zoon Jaap jr. was als kind behoorlijk wagenziek. Frisse lucht hielp wel iets, maar toch. Op het moment dat ik hem helemaal wit zag wegtrekken en hij als een klein miezerig mensenhoopje achter in de auto zat, stopte ik, plukte in de berm een paardebloem en streek met die afgebroken stengel waar wit melksap uitkomt, over zijn tong. Een heel klein beetje van dat melksap bleek wonderen te doen.
| |
|
|
|
|
|
