Column Jaap Huibers

Goedemorgen luisteraars,

De tijd van de over heerlijke rode kersen is weer aangebroken. In tal van stalletjes in het zuiden en zuidoosten van de provincie Utrecht en natuurlijk in de Betuwe, kunnen we op mooie zaterdag of zondagmiddagen heerlijk een pondjes kersen in de boomgaard eten. De kers is een erg gezonde vrucht. Vooral kinderen met allergieën kunnen verrassend probleemloos reageren op kersen, terwijl andere vruchten juist problemen kunnen geven. Als je in de Nederlandse Voedingsmiddelentabel kijkt, ontdek je dat kersen voor bijna 90% uit water bestaan. Die overige 10% bestaat voor het grootste deel uit kalium. Kalium is goed voor je spieren, met name ook de hartspier. Ook is kalium erg zinvol voor de hersenen, omdat het betrokken is bij het zuurstoftransport naar de hersenen. En let nu weer eens op zo’n unieke samenhang: Kersen zijn het ‘kindertjesfruit’ bij uitstek. Met kersen kon je als kind zo heerlijk spelen. Een trosje kersen om de oren gehangen en je had oorbellen. Met de pitten kon je prachtig schieten en de meisjes wisten hun mond prachtig rood te maken met kersen. Ja, zo herinner ik me het jaarlijkse feest van de kersen-eet-tijd in juni, eigenlijk al weer lang geleden, omdat het lang geleden is, dat ik vijf jaar was. Kersen…Kindertjes….Fruit. En wat bezit die kers? Water en vooral kalium. Water is nodig voor de instandhouding van het leven en kalium, dat is erg belangrijk voor het jonge kind. Spieren moeten zich nog ontwikkelen en de hersenen hebben veel zuurstof nodig, omdat een kind nog heel veel moet leren en moet waarnemen in zijn beginnend leven. En daar helpt die kers bij. Ja, maar, zo hoor ik de ouder wordende mens verzuchten…Is die kers dan alleen maar goed voor kindertjes? Nee, zij getroost. Als we ouder worden en onze organen wat minder vitaal in hun functie worden, met name de nieren, dan kan het voorkomen, dat we wat vocht gaan vasthouden. Dikke voeten, dikke enkels, vochtwallen onder de ogen. Dus: al snel aan de plaspillen van de dokter.
Mijn grootmoeder leerde ons, als kinderen, dat we nooit kersenstelen mochten weggooien. Zij bewaarde ze, gedroogd en in de kersentijd gebruikte ze de kersenstelen vers. Waarvoor? Nu dan het kersenstelen geheim: Om thee te zetten die uitstekend diuretisch, dus vochtafdrijvend werkzaam is. Een eetlepel van 1 cm. Geknipte kersensteelstukjes op driekwart liter gekookt water, een kwartier laten trekken en dan afzeven. Door de dag heen drie glazen van die thee drinken en u zult ervaren dat het vochtafdrijvend werkt.
Nog iets unieks omtrent de kers: mensen die lijden aan hypoglycemie, dus te laag bloedsuiker, blijken daar nauwelijks of geen last meet van te hebben, als ze in de kersenpluktijd, twee maal daags een half pondje kersen eten, en wel om tien uur ’s morgens en ongeveer drie uur ’s middags. Ook dat heeft weer te maken met die belangrijke kaliumhuishouding in het lichaam.
Kortom, de kers is niet alleen ultiem lekker, maar het is eigenlijk ook een geweldig geneeskruid.
Ach, en is een kersenrode mond niet om te zoenen? En wat dat dan, binnen in uzelf bewerkstelligt, dat moet u zelf maar ervaren. Volgens mij kan dat gezonde tintelingen en pippelingen geven. Luisteraars, geniet met volle teugen van die heerlijke gezonde kersen en graag weer tot de volgende week.
© 2012 – Jaap Huibers, Amerongen.