Geen verder onderzoek naar mogelijke tandafdruk van wolf
Leusden - Wat is er precies gebeurd bij het incident tussen een wolf en een meisje? Heeft de wolf het meisje gebeten of niet? Het antwoord hierop blijft onduidelijk, want de provincie Utrecht gaat de mogelijke tandafdruk niet verder onderzoeken. Eerder deze week werd met dna-onderzoek bevestigd dat de wolf betrokken was bij een incident in Leusden. Wolvenexperts begrijpen het besluit en leggen uit hoe een wolvenbeet eruit ziet.
Na een spoedonderzoek meldde de Provincie Utrecht afgelopen maandag dat er dna is afgenomen van een stuk kleding dat beschadigd was geraakt. "Deze analyse heeft duidelijk gemaakt dat er dna-sporen van de wolf op de kleding van het meisje zijn aangetroffen”, zegt de provincie.
Daarbij was mogelijk sprake van een tandafdruk, maar dat is niet verder onderzocht. "Een onderzoek naar de vermeende tandafdruk zelf zou geen nieuwe of aanvullende informatie opleveren over betrokkenheid van de wolf”, volgens de Provincie Utrecht. "Eerder was al geconstateerd dat het om een lichte verwonding ging."
"Het incident is natuurlijk wel door een wolf veroorzaakt, maar dat is wat anders dan een wolvenbeet", zegt wolvenexpert Dick Klees. Hij begrijpt waarom de provincie de mogelijke tandafdruk niet verder onderzoekt. "Als daarvoor een aanleiding was geweest, dan had de provincie dat wel gedaan", zegt Klees. Ook zijn collega wolvenexpert Diederik van Liere begrijpt het besluit. "Van belang was de vraag of het een wolf was, dat weten we nu. We weten ook dat het een lichte verwonding was. Dat duidt op een dreiging en niet een echte volwaardige aanval", zegt van Lieren.
Intentie beet
Klees is er zeker van dat er geen sprake is van een wolvenbeet. "De verwonding kan hooguit komen door een botsing waardoor er dna op de jas is gekomen", zegt de wolvenexpert. "Of het meisje is in de struiken gevallen." Bij het bijten gebruikt een wolf namelijk kracht die een zware verwonding veroorzaakt, legt de expert uit. "Wolven hebben boven en onder hoektanden, die twee afdrukken staan dicht op elkaar", legt Klees uit. "Zodra een wolf bijt, bijt ie echt door. Dan verlies je veel bloed en dan heb je echt gaten. Daar was bij dit incident geen sprake van."
Wolvenexpert Van Liere is het niet eens met de stelling van zijn collega dat er geen sprake zou zijn van een daadwerkelijke wolvenbeet. "In de gedragsbiologie wordt er gesproken over intentie handelingen, die zijn volop in het dierenrijk aanwezig. De naam zegt het al: je hebt de intentie om iets te doen, maar je maakt het niet af."
Volgens Van Liere was de intentie van de wolf om te bijten, maar zat er een duidelijke rem op de handeling. "Een wolf kan overschakelen op een iets agressief middel, zoals een intentie beet, door dreiging. De eerdere signalen van de wolf zijn niet goed gezien en geïnterpreteerd zodat de wolf wel een tandje hoger moest schakelen."