Jamal zou 'sterven in een bloedbad' op het Utrechtse Stadskantoor, rechter legt taakstraf op

Vandaag moest de 38-jarige Utrechter zich in de rechtbank verantwoorden voor de woorden die hij 16 mei van dit jaar "uit frustratie" riep. Zelf ontkent hij deze woorden gebruikt te hebben. "Ik heb lelijke dingen gezegd, maar alles binnen de lijnen van de wet mevrouw. Het is jammer dat er geen geluidsopnames zijn."

Maar uit de verklaringen van twee ambtenaren die die dag op het Stadskantoor werkten en een Utrechter die zijn paspoort kwam afhalen, riep Jamal deze bedreigingen wel degelijk. Volgens de officier van justitie was er "een redelijke vrees" dat hij ieder moment tot geweld kon overgaan. Zeker omdat hij een concrete datum noemde waarop hij terug zou komen. "Helaas leven we in een samenleving waarin het terecht is dat mensen bang worden als zulke dingen op zo'n openbare plek worden geroepen."

Wat Jamal nog zeker weet, is dat hij "boos en gefrustreerd" was, toen hij die vrijdag op het Stadskantoor was. Omdat hij dakloos is, komt hij daar vaker. Zijn postadres zit op het Stadskantoor en hij regelt er zijn burgerzaken. Ook komt hij er om koffie te drinken en te rusten, omdat hij overdag niet bij de daklozenopvang terecht kan.

"Ik heb al drie jaar zelfmoordneigingen en werd drie jaar lang elke dag wakker zonder perspectief. Ik vind het knap van mezelf dat ik nog zo goed bij mijn verstand ben." Inmiddels heeft Jamal meer perspectief: hij zegt uitzicht te hebben op een woning via het Leger des Heils en de Tussenvoorziening. Ook doet hij vrijwilligerswerk bij een kringloopwinkel.

Toch ziet de officier van justitie ook een ander beeld. "Hij heeft een strafblad van vijftien pagina's, is al eerder veroordeeld voor bedreiging, werkt niet mee met de reclassering en neemt geen enkele verantwoordelijkheid voor zijn daden", vindt ze.

De eis is dan ook stevig: een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van dertig dagen. De advocaat van Jamal ziet liever vrijspraak. "We zijn allemaal mensen, met emoties. Hij had absoluut geen intentie om wie dan ook te bedreigen, hij was vooral boos op zichzelf. Bedreiging is ook subjectief: de een vindt het heel heftig, de ander haalt zijn schouders op. Als we iedereen die in verwarde staat iets roept vastzetten, zitten de gevangenissen heel snel vol."

Toch ziet de rechter dat anders: volgens haar waren de woorden van Jamal wel bedreigend. "Die mensen konden niet weten dat u niet daadwerkelijk een wapen had." Toch geeft ze hem het voordeel van de twijfel, en legt ze een taakstraf op van zestig uur. Eerder heeft Jamal een taakstraf niet uitgevoerd. Ze hoopt dat hij dat nu wel doet. "Ik hoop dat u mijn vertrouwen niet beschaamt."