Instellingen

Hulpverleners vaak machteloos bij vechtscheiding

© Robin Utrecht, ANP
ZEIST - Hulpverleners krijgen vaak te maken met ouders die na een scheiding zo veel strijd en emoties hebben, dat zij de belangen van hun minderjarige kinderen uit het oog verliezen. Aangezien er in Nederland nog geen richtlijnen bestaan over hoe te handelen bij zo'n vechtscheiding, staan hulpverleners met lege handen en kunnen zij eigenlijk niets doen.
Dat constateren de Inspectie Jeugdzorg en de Inspectie voor de Gezondheidszorg maandag in hun rapport over de gebeurtenissen die de broertjes Ruben en Julian uit Zeist het leven kostten. Bij het gezin waren sinds de scheiding bijna 15 hulpverleners en instellingen betrokken, die geen slecht werk deden, maar toch niet konden verhinderen dat de vader de kinderen doodde en zelfmoord pleegde.

VISIE

De inspecties constateren dat een vechtscheiding vaak uitloopt op tegengestelde visie van de ouders op het belang van hun kinderen. Co-ouderschap en het sinds 2009 verplichte ouderschapsplan bieden dan geen soelaas. De inspecties willen dat hulpverleners, rechtspraak, advocaten, overheid en belangenorganisaties van gescheiden ouders samen richtlijnen gaan opstellen.

TEEVEN EN VAN RIJN

De staatssecretarissen Fred Teeven (Veiligheid en Justitie) en Martin van Rijn (Volksgezond, Welzijn) toonden zich in een reactie bezorgd over het verschijnsel vechtscheiding. Ze willen gesprekken met experts als rechters, advocaten en hulpverleners. Op basis daarvan bepalen ze wat verder nodig is om het kinderleed te voorkomen. Komend voorjaar rapporteren zij aan de Kamer.
De instellingen die betrokken waren bij het gezin van Ruben en Julian, waren voldoende gericht op een veilige en gezonde ontwikkeling van de twee jongens, blijkt uit het rapport.
De vader was kort voor de moord gehoord door de politie op verdenking van kindermishandeling. Op de fatale dag had hij een afspraak met de Raad voor de Kinderbescherming, die de jongens onder toezicht wilde laten stellen. De ouders lagen met elkaar overhoop sinds de scheiding in 2008.
De moeder vreesde voor de veiligheid van de kinderen bij hun vader, maar hij zei dat haar doel alleen was zijn zoons bij hem weg te houden. Volgens het rapport hebben alle betrokken hulpverleners de signalen van de moeder voldoende serieus genomen. De vader stelde zich lange tijd "betrokken, redelijk en meewerkend" op, zo staat in het rapport.

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail.