Domtoren in de oorlog: icoon voor Utrechters en bezetters

UTRECHT - In de aanloop naar 4 en 5 mei vertellen de gidsen van de Domtoren het verhaal van de toren in oorlogstijd. "Het was zowel een icoon voor de Utrechters, als voor de bezetters".
Utrecht was een stad waar de NSB natuurlijk groot was, vertelt rondleider Teun Bonenkamp. "De NSB gebruikte niet alleen de Maliebaan, maar ook het Domplein voor hun grote parades. Tegelijkertijd was het voor de bevolking een symbool van hoop. Zeker aan het einde van de oorlog keken de Utrechters elke dag naar boven of de Nederlandse vlag misschien weer wapperde en of de klokken weer klonken".

KLOKKEN

In de hele Tweede Wereldoorlog mochten de klokken namelijk niet luiden. De Duitsers waren bang dat er berichten mee doorgegeven konden worden. Toen ze na de bevrijding weer voor het eerst te horen waren, was het dan ook groot feest in de stad.
"Ja, dat is bijna niet voor te stellen", zegt Bonenkamp. "Dat moet een bijzonder emotionele gebeurtenis zijn geweest. Er zijn mensen die letterlijk de tranen over de wangen hadden lopen, toen de burgemeester het bevel gaf de Nederlandse vlag uit te steken en de klokken te laten luiden. Ze gingen ook spontaan het Wilhelmus zingen."

TOT DE BEVRIJDING

Deelnemers aan de rondleiding worden vanaf de ingang tot boven door de oorlogsjaren geleid. Het begint met de Duitse inval, en boven in de toren is Utrecht weer bevrijd. De rondleidingen zijn er op 28 en 29 april en 3 mei.

Verslaggever Robert Jan Booij kreeg al een rondleiding
"Het was feest toen de klokken weer mochten luiden"
Rondleiding op de Domtoren over de Dom in de oorlog

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail.