RTV Utrecht RTV Utrecht RTV Utrecht RTV Utrecht

- advertentie -
- advertentie -

Mantelzorg extra zwaar door corona: 'Dan is hij boos en ben ik zo verdrietig'


PROVINCIE UTRECHT - Mantelzorger zijn in deze tijd is zwaar. De zorg voor hulpbehoevende familieleden is nu 24 uur per dag, omdat de dagopvang is gesloten vanwege het coronavirus en extra zorg aan huis wordt afgezegd uit angst voor besmetting.

Soms is het een strijd om toch dingen voor elkaar te krijgen"
Esma Saccal

Esma Saccal is 24 jaar oud en zorgt voor haar zus, haar broertje en ook haar oma. Haar broer en zus zijn meervoudig beperkt en zijn afhankelijk van zorg. Ze weet niet beter dan dat ze voor haar familie klaarstaat. "Dat doe je uit naastenliefde. Het is mij nooit gevraagd, maar ik denk dat ik vanuit mijzelf dingen snel oppakte om anderen te ontlasten. Dat hoort bij mijn persoonlijkheid."

Ook Tony Quite is mantelzorger. Ze is 87 jaar oud en zorgt voor haar partner Piet van 86. Hij heeft dementie en zit, sinds hij van zijn fiets is gevallen, in een verzorgingshuis. Dagelijks ging ze bij hem langs. "Ik ging er elke dag naartoe, samen puzzelen en z'n kamer opruimen. Hij haalde alles steeds overhoop. Hij dacht elke dag dat hij naar huis ging. Dan ging hij altijd inpakken, en dan gingen we samen weer uitpakken."

Ik breng wel de krant langs, maar voor de rest kan ik niets met hem doen"
Tony Quite

ZORG
De zorg is voor beide mantelzorgers veranderd. Esma studeert, maar zit nu hele dagen thuis. Aan haar studie komt ze nauwelijks toe. "In huis doe ik vooral heel veel andere dingen behalve achter mijn laptop om mijn onderzoek uit te schrijven. Dat is wel lastig. Daar moet ik nog iets op vinden hoe ik dat ga doen."

Wat het vooral druk maakt is dat de hulpverleners die aan huis kwamen niet meer komen en dat haar zus en broer niet naar de dagopvang van stichting Reinaerde kunnen. Haar broer werkte bij het serviceteam van Reinaerde. Hij snapt niet waarom dat niet meer kan en vindt het nu moeilijk om zijn bed uit te komen. "Nu mijn broertje thuis is komen te zitten is het voor hem heel lastig om zijn dag in te delen, omdat hij naar zijn werk ging waar hij ook gewaardeerd werd voor wat hij deed. Het is voor ons heel lastig om het zo in te richten dat we voor beiden een structuur hebben om de dag door te brengen."

 Tony Quite samen met haar man Piet Tony Quite samen met haar man Piet | Foto: Tony Quite

Tony Quite is vooral verdrietig, omdat ze niet meer bij haar man langs mag komen. "Ik mis hem verschrikkelijk. Je mag hem niet eens bezoeken. Voor een raampje mag ik alleen zwaaien. Ook met een walkie talkie gaat het niet, want hij verstaat het niet. Ik breng wel de krant langs, maar voor de rest kan ik niks meer met hem doen."

Haar man Piet heeft dementie en begrijpt weinig van de situatie. Hij leest de krant nog wel, maar hij vergeet steeds dat hij niet bij haar kan komen. "Gisteren was ik er maar 5 minuten. Het is frustrerend, hij wil naar buiten komen naar mij toe. Hij vergeet steeds dat dat niet mag. Als iemand het dan weer zegt dan snapt hij het weer even. Maar dan is hij wel boos en dan ben ik zo verdrietig."

CONTACT
Tony Quite is 87 jaar oud. Ook zij zit in een risicogroep. Nu ze nauwelijks meer iets voor haar man kan doen probeert ze haar dag anders door te brengen maar dat is lastig. Met haar oudste zoon spreekt ze heel soms af en op afstand, omdat hij haar niet wil besmetten. Samen gaan ze soms op ruime afstand van elkaar even wandelen naar Amelisweerd.

De enige die wel bij haar thuis langskomt is haar kleinzoon. "Hij werkt thuis en heeft verder met niemand contact. Vanavond komt hij bij mij eten." Zo heeft mevrouw Quite toch nog wat om handen en intussen hoopt ze dat het contact met haar man de volgende keer beter gaat als ze met de walkie talkie voor het raam staat.

STUDIE
Esma heeft het druk genoeg thuis. Ze zorgt ook nog voor haar oma, die bij haar in de straat woont. Haar oma heeft dementie en is bedlegerig. Alles moet voor haar worden gedaan. Dat vindt Esma wel eens zwaar, omdat haar oma denkt alles nog zelf te kunnen. "Dan zegt ze 'ik hoef helemaal niet verschoond te worden' of 'ik hoef mijn medicatie niet in te nemen'. Soms is het een strijd om toch dingen voor elkaar te krijgen."

 Esma studeert in het park Esma studeert in het park | Foto: RTV Utrecht / Iris Tasseron

Haar ervaringen als mantelzorger gebruikt Esma voor haar studie. Ze doet onderzoek naar hoe jonge mantelzorgers beter begeleidt kunnen worden door hulpverleners. Zo zag zij zichzelf nooit als mantelzorger.

"Ik associeerde mij niet met die term. Dat heeft echt lang geduurd totdat ik zelf maatschappelijk werk ging studeren. Er waren wel zorgprofessionals bij ons thuis, maar die hebben nooit gekeken naar welke andere gezinsleden er nog meer zijn. En hoe is dat voor hun en loopt alles wel goed, ook met studie en hebben zij nog iets nodig. Ik vind dat dat nog meer op de voorgrond mag staan."


Meer lezen over het coronavirus in de regio? Alle verhalen en de gevolgen voor de provincie Utrecht hebben we verzameld op deze plek.



Lees ook




Nieuwsoverzicht

- advertentie -


- advertentie -
- advertentie -
- advertentie -