Kunstenaar en ontwerper Peter werd blind, en vond zichzelf opnieuw uit als schrijver

Peter Maring in zijn woning in Houten
Peter Maring in zijn woning in Houten © Jasper Witte / RTV Utrecht
Houten - Het zicht in zijn rechteroog verloor hij door een infectie. Zes jaar geleden eindigt een behandeling aan zijn linkeroog desastreus, en van het ene op het andere moment is Peter Maring (58) volledig blind. Zijn wereld stort in. Zijn werk als interieurontwerper en kunstschilder kan hij niet langer uitwerken. Na anderhalf jaar op de bank te hebben gezeten, blijkt schrijven zijn uitweg. Nu debuteert hij met de roman Bijtend Goud. “Het bevestigt dat ik mijzelf heb herpakt.”
Het verlies van zijn zicht kwam aan als een kanonskogel. “De held was geveld. Ik was altijd de spil in huis, stond te dansen en te zingen in de huiskamer, maar toen ik naar huis moest met de boodschap dat ik voorgoed blind ben, stortte mijn wereld in. Het was een ramp. Ik was verdrietig, boos, teleurgesteld en werd depressief.” Zijn leven kwam stil te liggen, terwijl de depressie verergerde. “Uiteindelijk besefte ik dat er iets moest veranderen. Als ik nog vijfentwintig jaar mee moet, kon het niet zo door gaan. Niets doen is gif voor mijzelf, en voor mijn omgeving. Mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen verdienen dat niet.”
De Houtenaar klopte aan bij Bartiméus, een stichting voor mensen met een visuele beperking. Daar leerde hij opnieuw alle basisvaardigheden. “Als je blind bent, moet echt alles op een andere manier. Tandenpoetsen bijvoorbeeld. Hoe vaak je het ook probeert, de tandpasta valt altijd naast de borstel. Dus je leert dat je het vanuit de tube in de mond moet doen.” Ook kreeg alles in huis een vaste plek. “Ik zocht me helemaal te pletter in de koelkast. Zoete koek met kruidenboter is niet lekker kan ik je vertellen.”

Creativiteit

Maar een manier om de tijd door te komen, had Peter daarmee nog niet. “Ik ben altijd druk geweest. Als interieurontwerper maakte ik van een schuur een kasteel. Mijn schilderkunst stond in een eigen galerie in Utrecht.” Bij alles wat hij doet, bedenkt hij op welke manier het zinvol is. “Als ik een schilderij maak, moet het mooi zijn. Als ik een boek schrijf, moet het interessant zijn.” Bovendien was zijn werk zijn creatieve uitlaatklep. “Als je een creatief mens bent, valt dat niet weg als er een functie uitvalt. In je hoofd ben je nog steeds bezig, dat zit gewoon in je.”
Het schijven begon met zelfbedachte verhalen die hij aan de eettafel vertelde aan zijn kleinkinderen. Zijn dochter vond dat hij ze ook op moest schrijven. Dat doet hij nu aan dezelfde tafel, met daarop alleen een toetsenbord en zijn telefoon. De tekst komt in de notities op zijn telefoon, die ieder woord hardop voorleest.

Soort Hebreeuws

Het blind leren typen was niet makkelijk. “Als er een typefout in zit, hoor je dat ook gelijk. Het was een soort Hebreeuws, een L was een O of een P, alleen ik kon het lezen.” Maar ondertussen schrijft Peter bijna iedere dag vijf tot zes uur. “Het is echt mijn leven geworden, ik kan er mijn creativiteit weer kwijt. In mijn verhalen vind je dezelfde interieurs, lampen, kasten en marmeren vloeren als in mijn ontwerpen. Familie en vrienden die het lezen, zeggen "ik lees jou".
Bij zijn kinderverhalen heeft zijn kleindochter de illustraties gemaakt. “We waren bezig met een illustrator, maar de tekeningen van mijn kleindochter werden zo goed ontvangen, dat we daarvoor kozen.” Peter heeft graag de controle, maar hoe de tekeningen er precies uit zien, zal hij nooit weten. “Het is heel moeilijk om dat uit handen te geven. Echt heel moeilijk.”
Schilderijen van Peter Maring, waarop de vier seizoenen zijn afgebeeld.
Schilderijen van Peter Maring, waarop de vier seizoenen zijn afgebeeld. © Jasper Witte / RTV Utrecht

Opleven

“Het leuke aan schrijven is dat je mensen creëert die niet bestaan.” Peter kent zijn personages goed. “Je moet weten wie het is, hoe iemands karakter eruit ziet en wat je in het verhaal moet vertellen, zodat de lezer de persoon begrijpt.” Hij begon met het schrijven van kinderverhalen. Kort daarna volgde een bundel anekdotes uit het dagelijks leven. Drie jaar geleden begon hij aan Bijtend Goud, en op dit moment werkt hij aan een thriller. Naar mate hij meer schrijft, wordt hij vrijer met zijn personages. “Ik heb geleerd dat je het niet per se naar jezelf hoeft te trekken.”
“Ik ben heel visueel ingesteld, ik kijk filmisch en zoek altijd het mooie plaatje. Dat deed ik als ontwerper al, en nu stop ik het ook in mijn boek.” Terwijl hij over het plot van zijn boek vertelt, leeft hij op. “Ik vroeg me af wat de Duitsers nou gedaan hebben met het goud dat uit de monden van de joodse lijken kwam. Dus ging ik langs het joods historisch museum, en sprak ik met een specialist in tandheelkunde van die tijd. Het bleek al snel dat het om heel veel goud ging.”
“Het hoofdpersonage is een restaurateur die verwikkeld raakt in een romance met een Duitse, voor wie hij ook een kast gaat restaureren die al generaties in de familie zit. Onderin de kast vindt hij een geheim vak, met daarin een map vol belastende informatie over de geschiedenis van haar familie.” Met wilde armgebaren en stemverheffing vertelt Peter verder. “Alles heeft met elkaar te maken, en de spanning bouwt langzaam op. Als je denkt dat je het meeste wel gehad hebt, komt er weer een andere ontwikkeling de hoek om. Snap je!?”

Debut

Het manuscript van zijn boek stuurde hij op een dinsdag naar uitgeverij Doornwater. Op vrijdag kwam er telefoon, en de donderdag daarna werd het contract getekend. “Na alles wat mij is overkomen, bevestigde dat moment dat ik mijzelf heb herpakt. Ik ben gevallen, en weer opgestaan, en ik heb iets neergezet, iets gepresteerd.”
Voorlopig is Peter van plan door te gaan met schrijven. “Het is een stuk zingeving geworden. Niets doen kan ik niet. Ik ben een werker.” Met de nieuwe uiting van zijn creativiteit heeft hij iets teruggekregen. “Alles wat ik lief heb, en wat ik mooi vond, viel weg. Met het schrijven ben ik weer gelukkig geworden, en ondanks alles, ik ben nog steeds Peter Maring. Daar ben ik trots op.”
Zaterdag 18 Maart om 14:00 uur signeert Peter zijn boek bij de Bruna in Houten.

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail.