Samen met de buurvrouw de was opvouwen: Soesterkwartier is een dorp in de stad

© RTV Utrecht
Amersfoort - Het is onrustig in het Soesterkwartier. Een deel van de bewoners is bang dat de grootschalige nieuwbouw aan de randen het sociale gevoel in de Amersfoortse wijk aantast. Maar wat typeert de wijk precies? “Het heeft heel erg een dorps karakter. Dat is ook heel logisch”, zegt Bets Beltman.
Ze is vrijwilliger bij het Wijkmuseum. Daar wordt het verhaal verteld over de wijk, die volgens Beltman het best kan worden beschreven als levendig. Vroeger werkten de bewoners voor het naastgelegen spoorterrein en de bijbehorende industrie. "Mensen werkten dichtbij huis, waardoor de binding met de wijk groot was. Er was een hoog saamhorigheidsgevoel."
En dat is er volgens haar tot op de dag van vandaag nog steeds. Ze woont al ruim twintig jaar in de wijk en is niet van plan te vertrekken. "Het is een heel gezellige wijk, waar de meeste mensen hun buren goed kennen." Het lenen van een kopje suiker of een paar eieren bij de buren gebeurt in bepaalde delen van de wijk nog steeds.
Ook op andere gebieden werkt de wijk goed samen. "Mensen weten elkaar hier goed te vinden als ze iets willen bereiken met de buurt."

Meer dorp dan wijk

De saamhorigheid heeft voor een groot gedeelte te maken met de ligging van de wijk. Het ligt tussen het spoor aan de ene kant en de Amsterdamseweg aan de andere. Vroeger was het daardoor lastig de wijk te verlaten. Het had een isolerend effect. "Het was meer een op zichzelf staand dorp, dan een stadse woonwijk."
Dat eenheidsgevoel zit tot de dag van vandaag nog in de wijk, vindt Bets. Wel ziet ze dat er meer op thema’s wordt georganiseerd. Zo houdt een groep inwoners zich bijvoorbeeld erg bezig met hittestress. "Dat zorgt wel weer voor een andere manier van samenhang."
Bij buurthuis de Nieuwe Sleutel herkennen ze het sociale karakter waar de wijk om bekendstaat. Regelmatig lopen mensen naar binnen voor een kop koffie of een gesprek. "Het is een wijk waar veel naar elkaar wordt omgekeken", zegt Mels Niessen. Hij is onder andere initiatiefnemer van het Plantenhuis binnen het buurthuis. "Mensen zijn betrokken bij hun wijk en weten wat er speelt. Op grote schaal, maar ook bij de buren."

‘Meer dan welkom’

Een dorp in een stad, zo kan je volgens hem de wijk kort omschrijven. "Laatst vertelde een bezoeker dat ze nog regelmatig samen met de buurvrouw de was opvouwt. Ze vonden het een goed moment voor een goed gesprek." Volgens hem zie je dat in weinig andere wijken binnen de gemeente op deze manier terug.
Gerard staat bij de biljarttafel zijn keu in elkaar te draaien. Elke donderdag komt hij naar het buurthuis om met een aantal buurtbewoners te spelen. Zelf woont hij niet in het Soesterkwartier. Toch kent hij de wijk goed. Onder andere door verhalen van zijn opa, die er jarenlang wijkagent was. "Het is een buurt waar veel mensen heel hecht zijn met elkaar", zegt hij.
Hij merkte wel dat hij als buitenstaander wat meer moeite moest doen om er tussen te komen. "Wat dat betreft is het wel dorps", denkt Gerard. 'De eerste stap moet van jou komen, maar daarna ben je meer dan welkom."

Verandering op komst?

De laatste jaren zijn er meer kopers van buiten de gemeente in de wijk gaan wonen. Dat doet volgens Beltman iets met de sociale cohesie in de wijk. "Er wonen meer mensen die buiten de wijk werken of een sociaal netwerk hebben, dat zorgt voor een andere binding met de wijk."
Ook Niessen herkent dat de binding iets minder wordt. "Het zijn voornamelijk de ouderen of de kinderen van Soesterkwartierders die dat dorpse gevoel vast houden."
Hoe het in de toekomst gaat zijn met het dorpsgevoel durft Beltman niet te voorspellen. "Er gaan veel nieuwe mensen in de wijk bijkomen. De sociale binding gaat denk ik deels afhangen van hoe zij zich voor de wijk blijven inzetten." Ze hoopt dat haar nieuwe buren net zoveel geven om de historie van de wijk als zij.

Heb je een tip of opmerking? Stuur ons je nieuws of foto via WhatsApp of mail.