Amersfoorts echtpaar stapt opnieuw naar rechter en eist gesprek met seancegroep

Even terug naar 11 september, vorig jaar. Na toestemming van de begraafplaatsdirecteur maar zonder weet van nabestaanden houdt een groep van zes personen ’s avonds een spirituele sessie op de Amersfoortse begraafplaats Rusthof in Leusden. Een begraafplaatsmedewerker begeleidt hen, maar al snel splitst de zeskoppige groep zich op en gaan ze tegen de afspraken in van de paden af.

Een deel van de groep komt daarmee op het Kinderhof. Dat is de kinderbegraafplaats van Rusthof. Met lichtgevende balletjes doen ze onderzoek bij verschillende kindergraven. Daarbij zouden de balletjes oplichten op het moment dat er een bepaalde energie meetbaar zou zijn. Een paar weken later vindt een nabestaande een door de groep achtergelaten wildcamera waarop beelden van de onderzoekers te zien zijn. Die schokkende beelden worden, na een Wob-verzoek van RTV Utrecht, openbaar.

Het leidt tot het ontslag van de begraafplaatsdirecteur en berispingen van de gemeenteraad aan het college. Bij nabestaanden leidt het tot woede, verbazing en verdriet. Sommigen ondervinden zelfs slaapproblemen of andere psychische klachten, waaronder Radia Drost-Laabidi. “Ze heeft sinds het gebeuren ernstige klachten en herbelevingen. Sinds februari slaapt ze in een hotel omdat ze absoluut niet ’s nachts in het huis wil zijn waar zij naar eigen zeggen de meisjes hoort”, aldus haar man Floor.

Volgens hem heeft Radia’s psychiater inmiddels aangegeven dat een fysieke bijeenkomst met de seancegroep nodig is om te kunnen herstellen. Floor: “Om er zo achter te komen wat men precies in de avond van 11 september heeft gedaan. Want een sluitende verklaring van de seancegroep ontbreekt.”

Op 28 januari van dit jaar krijgen nabestaanden via een brief van burgemeester Bolsius een uitnodiging om met de seancegroep in gesprek te gaan. Anoniem, dat wel. Nabestaanden van graven waar de seancegroep specifiek onderzoek heeft gedaan, zouden mogelijk wel face-to-face met de groep om tafel kunnen. Dat zou niet het geval zijn bij de graven van Floor en Radia’s dochters, maar het echtpaar benadrukt zelf te kunnen vragen wat er op die bewuste avond is gebeurd.

Een maand later, op 24 februari, gaat Floor naar het gemeentehuis voor het anonieme gesprek. Radia is op dat moment niet in staat de bijeenkomst bij te wonen. Twee leden spreken via een anonieme audioverbinding met de ongeveer twintig nabestaanden die op zijn komen dagen. Maar volgens Floor verklaarden beide leden niet bij de kindergraven te zijn geweest. “Wel gaf de woordvoerder aan bereid te zijn om onder ede te worden gehoord en erkende zij mondeling de aansprakelijkheid van het gebeuren.”

Daarna hebben Floor en Radia nog herhaaldelijk om een moment met de groep gevraagd, ten behoeve van het psychisch herstel van Radia. Maar steeds kregen ze nul op het rekest. “Omdat de anonimiteit het risico op represailles richting de groep waarborgt”, vat Floor de afwijzing van de gemeente samen. “Zelfs een gesprek onder geheimhouding wilden ze niet.”

En daarom is er volgens Floor geen andere mogelijkheid dan nu naar de rechter te stappen. In een kort geding hoopt hij dat de rechter de gemeente opdraagt de contactgegevens van de leden van de spirituele groep te delen, zodat zij daarna in een voorlopig getuigenverhoor onder ede kunnen worden gehoord. En niet alleen zij. Als het aan het echtpaar ligt, moeten ook de begeleidende begraafplaatsmedewerker, de voormalig begraafplaatsdirecteur en burgemeester Bolsius zich komen verantwoorden.

“We hebben het echt op allerlei manieren aangevlogen”, vertelt ook advocaat Roberto Pennino. Hij stond het echtpaar in een eerder kort geding al bij en doet dat nu opnieuw. “Ik had niet gedacht dat het weer tot een kort geding zou moeten komen, maar het is best treurig dat je er als burger gewoon verder niet doorheen komt. We hebben zelfs aangegeven dat het gesprek onder geheimhouding kon, want er moet iets gaan gebeuren voor het herstel van Radia. Maar de burgemeester lijkt de reikwijdte van het probleem niet te willen begrijpen.”

“De gemeente vindt die contactgegevens heilig”, vervolgt hij. “Maar er bestaat jurisprudentie met uitzonderingen, en daar ga ik op duiken. Het is juridisch een hele interessante casus, maar het is zeker niets absoluuts dat die gegevens geheim moeten blijven. Het is de enige manier om die mensen te spreken te krijgen. Daar ga ik op focussen.”

“Het is ronduit beschamend hoe de overheid, hoe vriendelijk het ook mag lijken, omgaat met haar burgers”, sluit Floor af. “Mijn vrouw is prikkelbaar en heeft herbelevingen. Het loopt niet. En dat moet maar eens afgelopen zijn.”