700 inwoners, maar wel heel veel verenigingen: hoe doet dorpje 't Goy dat?
22 juli 2025, 07:00 • Aangepast 31 juli 2025, 02:02 • 3 minuten leestijd
`t Goy - Een voetbalvereniging, een club om te tennissen, te schieten en te lezen, en - niet te vergeten - een club om te breien: Los Vast. In dorp 't Goy stikt het van de verenigingen. Terwijl veel organisaties het lastig vinden om vrijwilligers te vinden, krijgt dit dorp het op de een of andere manier wél voor elkaar. Hoe kan dat? "We hebben hier wat voor een ander over."
De zon brandt hard boven het gras van voetbalvereniging 't Goy. Het is het einde van het voetbalseizoen als we vrijwilliger Ries Hoogland treffen. Vanwege de warmte hangen zijn voetbalsokken op half zeven, maar hij kon niet anders dan zijn volledige tenue te dragen, zegt hij. "Dit hoort bij mij, zo simpel is het nou eenmaal."
Ries, inmiddels 82 jaar oud, is elke dag op zijn club te vinden. Beetje opruimen, ballen oppompen, netten klaarleggen. Checken of "de boel" er nog netjes bij ligt. En op zondag, na 'D-Day zaterdag', plastic flesjes uit de prullenbakken vissen. "Voor het statiegeld", zegt hij ter verduidelijking. "Ik heb zo weleens honderd euro opgehaald. Huppatee, kan weer de clubkas in. Mooi, hoor."
In deze zomerserie duiken we in het kleine dorp 't Goy, bij Houten, met nog geen 700 inwoners. Waar andere kleine dorpen last hebben van leegloop, voorzieningen die verdwijnen en een beperkt verenigingsleven, weten inwoners hier hun dorp levendig te houden. Vandaag: waarom het dorp stikt van de verenigingen.
Met de paplepel ingegoten
De Goyenaar is een van de vele inwoners die zich vrijwillig inzetten voor een club in het dorp. Miriam Das, oprichter van de Goyse leesclub, kan wel bedenken waarom zoveel van de 700 inwoners dat doen. Zelf begon ze bij de haakclub, startte ze de leesclub, en zit ze nu ook in de hapjesgroep. "Je rolt er als het ware in. Als je allemaal iéts doet in 't Goy, raak je vanzelf bij van alles betrokken."
Het is die betrokkenheid die veel inwoners voelen, denkt ook Ries. Ondanks de warmte ligt het gras er mooi bij, zegt hij even tussendoor. "Als je hier woont, doe je wat voor een ander. Dat is met de paplepel ingegoten. Ik kan het niet anders omschrijven."
Meekijken: hoe tachtiger Ries zich helemaal suf vrijwilligt:
Hoe de verenigingen in 't Goy overleven
Succesformule
Het grootste probleem voor Utrechtse kleine kernen is de leefbaarheid op peil houden. Oftewel: kijken of inwoners het nog prettig vinden om ergens te wonen, of ze zich er fijn en veilig voelen. De provincie Utrecht ziet dat het met name knelt op het gebied van saamhorigheid. De provincie ziet: hoe meer inwoners zich met elkaar verbonden voelen, hoe sneller de leefbaarheid van een plek omhoog gaat. Misschien is dát wel een van de onderdelen van de succesformule binnen 't Goy.
Vrijwilligers als Ries zijn daarom noodzakelijk. "Iedereen hier kent hem, en iedereen denkt ook: als hij op zijn leeftijd kan helpen, dan ik ook nog wel", aldus Jan-Willem Hendriks, bestuurslid bij v.v. 't Goy. Hendriks woont niet eens in 't Goy, maar in Houten ('t Goy-Noord, volgens Ries), maar zet zich toch voor de club in. "Er hangt gewoon een sfeertje dat je wat voor een ander over hebt. Zelfs als je hier niet woont," zegt hij met een knipoog.
