‘Iedereen moppert, wij hebben plezier’: zo ziet samenleven met een azc'er eruit in Amersfoort

Afgelopen jaar was er in Amersfoort veel weerstand tegen de komst van twee nieuwe azc's. Mensen maakten zich zorgen over de veiligheid en kwamen in protest. De komst van de azc's werd uitgesteld en de gemeente ging met bewoners in gesprek. Maar hier vinden ze die ophef onnodig en zijn de buren blij met elkaar. Mevrouw de Groot, bewoonster van het woonzorgcentrum: "Het is juist leuk om samen met de buren naar buiten te gaan."

Mevrouw Verlinde woont sinds drie jaar in het woonzorgcentrum. Ze kijkt uit over het bos en noemt zichzelf een buitenmens: "Ik vind het heerlijk om buiten te zijn." Op het nieuws hoort ze vooral negatieve verhalen over asielzoekerscentra. “Iedereen moppert erover, maar wij hebben er alleen maar plezier van.”

Zehra uit Turkije woont zestien maanden in het azc en is blij om even buiten te zijn. Ze loopt achter de rolstoel en vertelt dat ze het fijn vindt om met ouderen te wandelen en lekker buiten te zijn. Ook is ze blij om mensen te kunnen helpen.

Nienke Verbaan, coördinator participatie van het azc, vertelt dat het wonen in een azc niet makkelijk is. "Bewoners kunnen even weg uit de vier muren van het azc en voelen zich zinvol door iets te doen voor een ander." Ze zegt dat het voor de asielzoekers ook fijn is om de taal te kunnen leren op een laagdrempelige manier. "Er kan een makkelijk praatje gemaakt worden, lukt het niet? Dan wandel je rustig in stilte verder."

Verbaan ziet de bewoners blij terug komen na een wandeling: "Dat is het allerbelangrijkste." Ze ziet dat het spannend en soms moeilijk is voor de bewoners om uit hun bubbel te komen. Maar zegt ze: "anderen zien kweekt begrip." En dus groeten mensen elkaar meer op straat en maken ze vaker een praatje.

Zuster Jeanne woont ongeveer tien jaar in het oude klooster en vindt dat we meer met elkaar moeten delen. "Het is treurig genoeg dat deze mensen hierheen moeten komen." Ze vertelt dat ze laatst bij de bushalte uitstapte in het donker en werd geholpen door een bewoner van het azc. "Hij gaf me een arm en vroeg waar ik naartoe moest. Daarna bracht hij me helemaal tot aan de voordeur."

"Het zijn ook maar gewoon mensen", zegt zuster Jeanne. Ze hoopt dat andere mensen in Amersfoort dat inzien. Ze vertelt dat ze verdriet heeft van de ophef van het afgelopen jaar. "Wij wonen hier al jaren naast een azc en dat is hartstikke fijn."

Mevrouw Verlinde is blij met een warme kop thee na de wandeling. En of ze de volgende keer weer meegaat? "Als het kan dan graag, heerlijk buiten!"