Bedden, meubels én een airfryer: kerk in Breukelen maakt kostershuis klaar voor Syrisch gezin
Vandaag, 05:00 • 4 minuten leestijd
Breukelen - De protestantse Pauluskerk in Breukelen vangt sinds deze week een Koerdisch gezin uit Syrië op in de oude kosterswoning. Afgelopen dinsdag kregen de nieuwe bewoners de sleutel - en een warm welkom.
"Kijk nou," glundert kerkvrijwilliger Bertine Oosthoek, "deze hele inboedel hebben we gekregen van een overleden vrouw die alles na heeft gelaten aan de kerk."
De inventaris is zo goed als compleet. Vijf bedden, handdoeken, meubels, een televisie en zelfs een airfryer: het huis is klaar voor gebruik. "Alleen de wasmachine moest nog gerepareerd worden. Ik ga nu even naar de kledingbank voor beddengoed. Dan kunnen ze er zo gelijk in. Ga je mee?"
Kosterswoning over
Het komt niet vaak meer voor dat een kerk nog een inwonende koster heeft. Vroeger zorgde deze koster (in het Latijn: 'bewaker') voor de dagelijkse zorg van het kerkgebouw en het voorbereiden van de diensten.
Anno 2026 wordt die functie vaak door vrijwilligers van de kerk uitgevoerd. Bij de Protestantse Kerk Nederland (PKN) in Breukelen is Bertine één van die vrijwilligers. En aangezien die oude kosterswoning dus niet meer voor die functie in gebruik is, kan het pand best voor de opvang van statushouders worden gebruikt, vond ze.
Jaren wachten
"Ik vind het inhumaan hoe wij als maatschappij omgaan met vluchtelingen", vindt Bertine. Toen ze nog werkte bij Vluchtelingenwerk zag ze met eigen ogen onder welke omstandigheden mensen uit onder meer Syrië naar Nederland kwamen.
"Destijds kregen ze nog best snel een woning toegewezen, maar nu moeten ze vaak jaren wachten. Dat maakt me verdrietig."
Bertine Oosthoek zorgde ervoor dat dit gezin in de kosterswoning van de Pauluskerk terecht kan:
Druk op asielketen
Oosthoek is er het type niet naar om toe te kijken en niets te doen tegen wat zij onrechtvaardig vindt. Dus lobbyde ze – met resultaat - bij wethouders van Stichtse Vecht. De oude kosterswoning, die al particulier werd verhuurd, zou binnenkort weer leeg komen te staan vanwege een verhuizing. Kon de gemeente er niets mee in de opvang van statushouders?
Zo gezegd, zo gedaan. De gemeente huurt het pand de komende drie jaar met het doel statushouders een tijdelijke opvang te bieden tot er een permanente woning in dezelfde gemeente vrijkomt. Het moet de druk op de asielketen verlichten.
De betrokkenheid van de PKN past bij de landelijke ontwikkeling, waarin kerken vaker worden opgeroepen een rol te spelen in de opvang van statushouders. Het initiatief Actie Onderdak riep vorige maand kerken nog op om te kijken of er woonruimte beschikbaar is. Meerdere kerken in de provincie Utrecht denken erover na om statushouders tijdelijk op te vangen. Hoewel de opvang bij PKN buiten deze oproep om geregeld is, past het wel precies in datzelfde straatje.
Lieve buurvrouw
Als Bertine het beddengoed bij de kledingbank heeft opgehaald, blijken moeder en zoon nét gearriveerd bij hun nieuwe – tijdelijke – onderkomen. Vader en dochter zijn nog bij het azc in IJsselstein en komen later vandaag: ze pasten niet meer allemaal in de auto. Ze krijgen alvast een kop koffie van een andere huurder in hetzelfde pand. "Ze boffen maar met zo'n lieve buurvrouw", zegt Bertine blij.
De 14-jarige zoon bekijkt alvast zijn nieuwe slaapkamer. "Het is erg mooi", zegt hij enthousiast.
Hele wereld in je eigen dorp
Ondertussen moet Bertine een misverstand oplossen: er blijkt nog een oudste zoon van 22. Hij zit in het azc in Leersum en is degene die gezinshereniging heeft aangevraagd. Moeder wil dat ook hij hier komt wonen. "Dat moet ik navragen bij de gemeente", legt Bertine uit.
Maar twee belletjes later is het opgelost: de oudste zoon kan komen. "Het is wel gek dat wij dat niet door hebben gekregen van het COA", zegt ze. "Maar gelukkig hadden we een extra bed. Het is alsof het zo had moeten zijn."
Ja, het is een hoop geregel, maar Bertine geniet enorm van haar vrijwilligerswerk. "Het is toch prachtig dat je in je eigen dorp de hele wereld tegen kunt komen?"
