Nesta (26) dacht dat hij doodging, nu schittert hij op EK

De 26-jarige 3x3 basketballer kan het zelf amper geloven. "Het is een persoonlijke overwinning om hier überhaupt te staan, maar die medailles om m'n nek zijn wel de kers op de taart."

De EK-finale was zondag en eigenlijk mag Nesta Agasi genieten van zijn welverdiende rust, maar hij vindt het geen probleem om naar zijn welbekende basketbalcourt in het Utrechtse Tolsteeg te komen voor een interview. Het is de plek waar hij als basketballer is opgegroeid en heel wat uurtjes doorbracht. "Alhoewel we toen nog op stenen speelden en de netten altijd kapot waren", grijnst hij.

Dat hij na alles wat hij het afgelopen jaar heeft meegemaakt met EK-zilver thuiskomt, kan Agasi nog amper bevatten. Na een familiebezoek in Ghana waar hij gaat zwemmen bij een waterval, loopt hij de ziekte van Weil op: een infectieziekte die je kunt krijgen via water dat is besmet door ratten.

Die infectie maakt dat de topsporter binnen een paar weken bijna niks meer kan. Het houdt hem uiteindelijk acht maanden aan de zijlijn. "Het was eng, ook omdat we lang niet wisten wat het was. Eerst denk je dat je koorts hebt, maar ik wist vrij snel dat het erger was."

De ziekte zet zijn hele leven op zijn kop. "Je hebt last van vermoeidheid, maar het is ook mentaal. Ik heb nog steeds problemen met concentreren", vertelt hij. Dat hakt erin. "Het is heel vermoeiend dat je niet meer kan wat je voorheen wel kon. Ik was super fit, woog 105 kilo en ben hierdoor 12 kilo afgevallen."

Als hij eraan terugdenkt hoe het een paar maanden geleden was, wordt Agasi bijna emotioneel. "Na het spelen had ik een moment dat ik dacht dat ik bijna doodging. Ik dacht toen dat ik het niet ging halen, dat het klaar was en dat ik nooit meer mijn dagelijkse bezigheden zou kunnen uitvoeren."

Stapje voor stapje bouwt Agasi in acht maanden tijd op in kracht. Dat gaat met vallen en opstaan, twee keer krijgt hij een terugval. Maar dan komt het moment waarop hij weer op zijn eigen lichaam kan gaan bouwen. Nu Agasi lichter is, beweegt hij ook sneller. Dat afvallen heeft misschien zelfs wel een positieve invloed op zijn spel. En dat is opgevallen in Antwerpen. Als bekroning wordt Agasi opgenomen in het Team of the Tournament: de drie spelers die op het EK de meeste indruk hebben gemaakt.

Om Agasi's nek hangen vandaag twee medailles; de zilveren plak voor de tweede plek in het EK en eentje voor zijn plaats in het Team of the Tournament. "Die hele reis hier naartoe, zorgt ervoor dat ik dit met veel trots draag. Daar heeft mijn ziekte aan bijgedragen."

Gelukkig staat de Utrechter weer krachtig op zijn benen, met een grote glimlach op zijn gezicht. Donderdag gaat hij weer lesgeven aan de kinderen in zwembad Den Hommel, want hij is naast profspeler ook badmeester. En dan is hij ook nog druk met een stichting voor Ghana en bezig met zijn scriptie.

Voor Agasi smaakt het EK naar meer. "Voor mij was dit het moment om me te bewijzen, ook naar mijn coach toe. Ook al wist die wat ik heb meegemaakt, ook hij vraagt zich natuurlijk af wat voor sporter ik zou zijn als ik niet ziek was geworden." Agasi glimlacht. "De jonge ik zou heel trots zijn."